ИЗПРОВОДА̀Ч м. Остар. и диал. Изпращач, изпровождач, изпроводител. Старейшината на всяко село е длъжен да го [странника] нагости, да му накладе огън, и после нощуване да му даде изпроводач, който да му носи вещите и да му показва пътя до друго някое село. С. Бобчев, ПОС (превод), 230.