ИЗТРЕБВА̀Ч м. Рядко. За птица – който изтребва, унищожава вредни насекоми и др. под.; унищожител. Синигерът е много полезна птица. Нека прибавим и това, че той и през зимата е неуморен изтребвач за вредните насекоми. Ст. Дончев, ПНД, 43.


Източник: Речник на българския език (онлайн)