ИЗЦЕРЍМ, -а, -о, мн. -и, прил. За болест, рана и под. – който може да се изцери, да се излекува; излечим. Особено голямо е тяхното [на изотопите] приложение в медицината, където се използуват за лечение на редица трудно изцерими болести. ЛФ, 1958, бр. 2, 4.