ИНСТИТУЦИÒНЕН, -нна, -нно, мн. -нни, прил. Който се отнася до институция. През следвоенния период операциите на банката постепенно се свиват – в началото поради ограничените ресурси, а по-късно поради наложените отвън институционни промени, целящи ограничаване на дългосрочното кредитиране. О. Недялков и др., БНБ, 33. Националният политически и обществен консенсус е абсолютно необходим при дефинирането и отстояването на собствена позиция по въпросите на институционното преустройство на Европейския съюз. Е 2001, 2002, кн. 1 [еа].