ЍШКАМ, -аш, несв., прех. Диал. Пъдя, пропъждам някого (обикн. птици) с провикване „иш“; къшкам. Кокошките се събираха около прасето; тя махаше с ръка и ги ишкаше. Ил. Волев, ДД, 30. Мама премиташе пръснатите класове, ишкаше кокошките да не пилеят зайрето по тора и по едно време, гледам я, взе да се мръщи. Кр. Григоров, ОНУ, 49. ишкам се страд.