ЙЕРЀЙСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Църк. Който се отнася до йерей; свещенически. И макар Козма да не желаеше и да се отказваше поради смиреномъдрието си, игуменът го удостои с йерейски сан. ПСл, 2003, бр. 3, 20.


Източник: Речник на българския език (онлайн)