КА̀PЛИКОВ, -а, -о, мн. -и, прил. 1. Митол. Който е на ка̀рлик.
2. Бот. За растение — който е израсъл ненормално нисък за даден вид или род растение поради неподходящи природни условия или принудително за декорация. По южните склонове се срещаха дори единични брези, дрян, а по-ниско — и много интересната карликова върба. Ст. Волев, МС, 86. Има други черници малко с по-малки барбонки бели и черни с тесни зъбести листове, що са нарича карликова (джудже) или ниска, колкото на един аршин расте. 3. Княжески, ПРШ (превод), 36.