КАТРАНЍКА ж. Диал. Миризлив пелин, божо дърво. Лале, лале, жълто лале / и зелена катраника, / от Цариграда донесена / и в градинка насадена. Нар. пес., СбНУ XV, 16. Леле Пено перунжо / и ти Жико катранико, / одих горе, одих доле, / от Видина до Стамбола. Нар. пес., СбВСтТ, 503.

— Друга форма: катра̀нка.


Източник: Речник на българския език (онлайн)