КЕЛЕПО̀Ш м. Диал. 1. Шапчица, която се носи под калпак; подкапник.

2. Калпак. Върни, върни дож, / да си найдам грош, / да си купам келепош. Нар. пес., СбНУКШ ч. III, 48.

— От перс. през тур. kellepoş.


Източник: Речник на българския език (онлайн)