КИТКА̀РКА ж. 1. Остар. и диал. Жена, която отива от страна на момъка, с момкови, у момата на китка, на големия годеж (Т. Панчев, РБЯд).

2. Остар. Цветарка.


Източник: Речник на българския език (онлайн)