КЛАШЕНЍК, мн. -ци, след числ. -ка, м. Диал· Клашник. Вечерта, ошче не заспана яз, ама само занесена мало, откай долапон ми излего три жени ко пискупянки, ..: со бели клашеници. СбНУ XXIX, 137. Падна паша в ливагето, / ми зедоа клашеникот, / пашу коня подседлае. Нар. пес., СбБрМ, 440.