КЛЕД, клѐдът, клѐда, мн. клѐди и клѐдове, м. Диал. Клет. Цутит ружа во оная страна — / тамо цутит, овамо мирисат. / Научи се младо да я берет — / размириса свекрови кледови! П. П. Славейков, КНП, 97. Си венчае убава невеста; / .. / И отнесойе во земни кледови. Нар. пес., СбНУ VI, 53. — И да дойдеш, бел босилек, къде ка ме найдеш? — Ка те найда, бела билке, в таткои кледои / во таткой ти кледои, во майкини ти пазуи. Нар. пес., СбНУ VII, 65.