КОБЍЛЧИЦА1 ж. Умал. от кобилка1; кобиличка. Ето че [мишлето] от трема / кобилчица взема — / кобилчица малка. СбХ, 61.

КОБЍЛЧИЦА2 ж. Умал. от кобилка2.


Източник: Речник на българския език (онлайн)