КОЗЍЩЕ, мн. -а, ср. 1. Увел. от коза. Много е пораснала козата. Цяло козище е станала.

2. Разг. Пренебр. Коза. Мори сваке Йоанице / .. / Co що ми се фалеше! / .. / Стадо овци си има, / кога дойдоф да вида, / едно красто козище! Нар. пес., СбБрМ, 470.


Източник: Речник на българския език (онлайн)