КО̀ЗЛЕН, -а, -о, мн. -и, прил. Остар. и диал. Кози, козешки; козен. Пред Хаджиевата воденица веднъж спря натоварена кола. Коларят смъкна два козлени чувала с жито. А. Каралийчев, ЛС, 71. — Никола, първо венчило, / .. / Да тръгнеш, просек да ходиш / с козлени торби на рамо, / от село на село да ходиш. Нар. пес., СбВСт, 491.