КОНТРАБАНДЖЍЙСКИ, -а, -о, мн. -и. Простонар. Прил. от контрабанджия. Аха-а, аха-а да заспя, стряска ме някакъв звук и ушите ми се изтеглят до тавана: брадвари ли секат гората? Контрабанджийски кола ли прихлопаха из друма? Н. Хайтов, ШГ, 270.


Източник: Речник на българския език (онлайн)