КОПРЍВКА1 ж. Умал. от коприва; копривица, копривичка.

— От Н. Геров, Речник на блъгарский язик, 1897.

КОПРЍВКА2 ж. 1. Вид градинско цвете, с шарени назъбени листа със сърцевидна форма, което достига на височина от 20 до 60 см. Coleus. Едногодишни растения са петуниите, .., жълтичките, копривката. Ив. Димитров, ОП, 15. Марко проси море / дели Магдалена, / .. / Он во праща море / китка мерешливка, / она нему море / китка от копривка. Нар. пес., СбНУ XL, 402.

2. Диал. Див джинджифил. (Вл. Георгиев и др., БЕР).


Източник: Речник на българския език (онлайн)