КОРАБА̀Р м. Остар. и диал. Моряк; корабчия, морец. Много се мъчиле корабарите да го извадеет коработ към къде шчо им била работата, ама никак не можеле. СбКШ, 25.

— Друга форма: корабѐр.


Източник: Речник на българския език (онлайн)