КОРАБА̀РЧЕ, мн. -та, ср. Остар. и диал. Умал. от корабар. — Хайде бре, по-скоричко Къдрьо! Знаеш ли че сми гладни! .. — Ей сега! — каза младото корабарче. Π. Ρ. Славейков, ЦП (превод), 122. Я излези, моме, и яз да те видам, / .. / оти ке си одам младо калинджиче, / младо корабарче. Нар. пес., СбБрМ, 412.
— Друга форма: корабѐрче.