КОРИТА̀РСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Който се отнася до коритар и до коритарство. Да заселим / влашко село, / коритарско, / копанарско. Ц. Церковски, Съч. II, 28. Коритарски занаят. Коритарски инструменти.


Източник: Речник на българския език (онлайн)