КРЕДЍТОРИН, мн. кредѝтори, м. Остар. Кредитор. Кредиторин са казва този, който дава другиму стока на вяра, с почек. Ил. Блъсков, ПБ I, 115. Хаджи Генчо са ухилил така, както са ухилва дължникът, когато неговият кредиторин са съгласи да почека още няколко месеца. Л. Каравелов, Съч. II, 56-57.