КУЛОА̀РЕН1, -рна, -рно, мн. -рни. Спорт. Прил. от кулоар. Кулоарно изкачване.

КУЛОА̀РЕН2, -рна, -рно, мн. -рни, прил. Книж. Който се отнася до кулоари. Кулоарни срещи. Кулоарни разговори.


Източник: Речник на българския език (онлайн)