КУ̀ПЀНЧЕ, мн. -та, ср. Умал. от купен; малък купен. До неотесания харман бе струпало малко купенче снопи — от едничката нива, която младите имаха. В. Геновска, СГ, 487. — Къде е Георги? — запита Никола, .. — Возят снопи у батя Ангела — отвърна тя с беззвучен глас. И като погледна малкото купенче, добави: — Много снопи има там. В. Геновска, СГ, 487.