КУ̀ПИЦА1 ж. Диал. Умал. от купа1 (в 1 знач.): малка купа, купичка.
КУ̀ПИЦА2 ж. Диал. Умал. от купа3; малка купа, купичка, купка. Яна е сос бащата ходила, / баща ѝ сено косеше, / Яна е под сено купица, / с огледалото на колено, / с гребено на ръките. Нар. пес., Ст. Веркович, НПМБ, 25. На двора тъмнееше купица сено.