ЛА̀РГО1, обикн. ед., cp. Муз. 1. Вид бавно темпо.
2. Музикална пиеса или част от циклично произведение в същото темпо. Бетовен .. — казваше Боян важно. — Чуйте сега ларгото от соната Д-дур, опус 10. М. Кремен, РЯ, 587.
— От ит. largo 'широко'.
ЛА̀РГО2, обикн. ед., cp. Архит. Разширено място на булевард. Неправилно и ненужно се предвижда да се продължава така нареченото ларго на запад по посока на бул. „Хр. Ботев“ като зелена цезура, стопански напълно неоправдана с разрушаването на повече от 20 многоетажни блока. ВН, 1959, бр. 2507, 2.
— От ит. largo 'широко'.