ЛИША̀Н м. Диал. Нишан. — Московлия съм! — А лишанче... Имаш ли?. . Отон се улавя за пищова, .. но напипва калпака и променя тактиката: — На ви лишан! — вади той калпака и го накрехва на главата си при бурните възгласи на многолюдието. Н. Хайтов, ШГ, 127. Царот като го видел [детето със звезда на челото], рекъл на тоа ступан: „На ви тоа лишан, кога кьи порасте дететьо, да дойде при менека.“ СГ, 1894, кн. 1, 361. Снощи, бре, Сирма ле главиле, / вутрин, бре, лишан ле ворнала. Нар. пес., СбНУ XII, 24.