ЛЮ̀ЩЕНКА ж. Диал. 1. Треска, деланка. Изнасят детето на път, на някое бунище, от како го опашат, забодват на поясчето му клечки и лющенки (трески) и пр. и така сетне го донесват у дома. СбНУКШ ч. III, 24. Щом детето проходи и го опашат с пояс, опасват го вън на бунище и му турят на пояса клечки, лющенки и др. и му казват: „Домакин да бидеш и се в куки да донесвиш!“ СбНУ XV, 59.
2. Обелка от стебло, плод и под.; люспа, лющенчина. Орехова лющенка. Лющенка от елово дърво.
— Други (диал.) форми: лю̀шченка, лю̀щянка.