МАРГАРЍТЕН1, -а, -о, мн. -и, прил. 1. Който се отнася до маргарита, свързан е с маргарита. Маргаритени листенца. Маргаритена леха.

2. Който се състои от маргарити. Маргаритен букет.

3. Който е подобен, прилича на маргарита. Маргаритена хризантема. Маргаритен каранфил.

МАРГАРЍТЕН2, -а, -о, мн. -и, прил. 1. Остар. Книж. Който се отнася до маргарит; бисерен. Маргаритен блясък.

2. Който се състои от маргарит, направен е от маргарит. Короната ѝ се клатеше, люшкаха се маргаритените висулки въз ушите. Ив. Вазов, Съч. ХIII, 103.


Източник: Речник на българския език (онлайн)