МАРОКА̀НЕЦ, мн. -нци, м. Мъж от основното население на Мароко, държава в Северна Африка. — Легионът бе интересно международно сборище: немци, испанци, мароканци, алжирци, тунизийци, .., югославяни. Ал. Гетман, ВС, 330. Сражението между мароканците и испанските войски се започна. БД, 1909, бр. 6, 3. // Само мн. Мъже и жени от основното население на Мароко.


Източник: Речник на българския език (онлайн)