МАСТЍЛЦЕ, мн. няма, ср. 1. Умал. от мастило. Взех мастилцето и тетрадчицата си, преместих се с разтреперани крака и седнах на учителското място. О. Василев, ЖБ, 278. И ние с теб захванахме / гъските да гоним / и своите родители / умилно да молим / да ни купат то мастилце, / то „книжка готова“. Л. Каравелов, Съч. I, 105.
2. Малко количество мастило.