МАХАЛЀЦ, мн. -лцѝ, м. Диал. Махаленец, махленец; махалан, махалджия, махалелия, махаленин, махаленчанин, махалуш, махлелия, махленин, махленчанин. Д. Миладинов се подпретна да се открие ново българско училище, махалско поне, и подбуди махалците кошишчани да съградят от основа такво. К. Шапкарев, МБЖМ, 23.
— Друга форма: махлѐц.