МЕТАМОРФОЗЍРАН, -а, -о, мн. -и, прил. Спец. Който е претърпял метаморфоза. Органът [на растението] търпи редица промени във формата и устройството си, понякога до такава степен, че мъчно може изведнъж да се познае. В тези случаи говорим за видоизменени (метаморфозирани) органи. Д. Воденичаров и др., ЕБ, 87.


Източник: Речник на българския език (онлайн)