МЍЛИН, -а, -о, мн. -и, прил. Диал. Мил; милинки. Ой ми та тебя, мой милин братко, / не ми са е, братко, додеяло, / дето лежи, братко, три години, / три години, леле, на постеля. Нар. пес., СбНУ ХХVI, 18.


Източник: Речник на българския език (онлайн)