МИНОМЀТЕН, -тна, -тно, мн. -тни, прил. Воен. Който се отнася до миномет; минохвъргачен. Обозната каруца на минометната батарея трополи по равния селски път. Н. Кирилов, ПД, 112. Движете се колкото може по-ниско до нивото на водата, за да се предпазите от обстрела — ние ще насочим минометен огън по приречния вал пред вас, за да не позволим на немските постове да ви открият. П. Славински, ПЩ, 416.