МИНОЧИСТА̀ЧЕН1, -чна, -чно, мн. -чни, прил. Воен. Който се отнася до миночистач1. По кея се мяркаха неколцина щабни куриери и свободни от вахта матроси от дежурната миночистачна лодка. Д. Добревски, БКН, 25.

МИНОЧИСТА̀ЧЕН2, -чна, -чно, мн. -чни, прил. Воен. Който се отнася до миночистач2. Спикерът, моряк от миночистачната дружина, .., стоеше на палубата. Д. Добревски, БКН, 258.


Източник: Речник на българския език (онлайн)