МИСИРО̀К, мн. -ци, след числ. -ка, м. Диал. Пуяк; мисир2, бибок, кургур, коркой, люран, мисък, фит. Мисирок да му се качи на главата. Клетва.

— Други форми: мисѝрек, мисѝряк.


Източник: Речник на българския език (онлайн)