МНОГОГРА̀НЕН1, -нна, -нно, мн. -нни, прил. Остар., сега поет. За дърво, храст — който е с много грани, клони; клонат, разклонен, многогранест. ● Обр. Днес под съня ти многогранен / един народ се подслони, / и търси в погледа ти странен / забравата за тежки дни! Т. Траянов, Съч. III, 18.
МНОГОГРА̀НЕН2, -нна, -нно, мн. -нни, прил. Остар. В съчет.: многогранен ъгъл. Многостенен ъгъл. Ако ся срещнат повече от три плоскости в една точка, то неопределената част от пространството, която остава между тях, ся нарича изобщо многогранен ъгъл. И. Гюзелев, КЕГ (превод), 115.
— От рус. многогранный.