МНОГОПРЪ̀СТ, -а, -о, мн. -и, прил. Който е с много пръсти. ● Обр. Лютичето разпери нашироко многопръстите си листа, но не успя да я [жабата] запази. П. Бобев, ЗП, 47.


Източник: Речник на българския език (онлайн)