МОМЀНЦЕ, мн. -а, ср. Диал. Умал. от мома; момѐ, момле, момичка, момица, моминка, момя. Дето викаше онова засмяно моменце, режисьорката на драмсъстава: „Шефе, а си толкова добър човек иначе и явно разбираш, че са ти дали неподходяща роля“. Тарас, СГ, 20.