МУРАФЕТЛЪ̀К, мн. -ци, м. Простонар. Мурафет. — Трябва да съм в София, там на място и бързо да отговарям на всички мурафетлъци на консерваторите. В. Геновска, СГ, 31. — Ами Мария? Нима тя остана да живее на село? — Найден питаше по-малко за братаницата си, .., която избега от дома на баща си след един селски учител. — Прибраха се в Търново .. Живеят у Кераца Станчевата, учителката. Нали тя бе Мариината даскалица по тия мурафети. В. Геновска, СГ, 17. Мурафетлък е не толкова да спечелиш пари, а да знаеш как да ги харчиш.
— Друга (диал.) форма: марифетлъ̀к.