МЪЛЧА̀Н, -а, -о, мн. -и, прил. Обикн. в съчет.: Мълчана вода. Обредна вода, при наливането на която се мълчи и която, според поверията, имала чудодейни свойства. Това е мълчана вода. През нощта срещу Гергьовден, когато всичко се смълчи, .., дядо Съботин слиза сам на извора, отвъд реката, и напълня стомната си с вода. С нея той лекува ония, които са изгубили спокойствието на душата си. Ив. Карановски, Разк. I, 180. Кака Янка .. взе медника и отиде на реката за мълчана вода: до реката и назад не се продумва нито дума. Г. Марковски, СК, 140.