МЪРЗЕЛА̀НЧЕ, мн. -та, ср. Разг. Пренебр. Умал. от мързелан; мързеланко, мързеланчо, мързеливче, мързеливко. — Хи, хи, хи! изкиска се пеперудата. Добре ще си поживеят децата ми при това мързеланче. П. Бобев, ГЕ, 135.


Източник: Речник на българския език (онлайн)