НАФТЀНИ мн., ед. (рядко) нафтèн м. Хим. Наситени въглеводороди със затворена въглеродна верига, които са открити в земното масло, близки са по химичните си свойства до парафините и се използват в състава на моторни горива и смазочни масла.


Източник: Речник на българския език (онлайн)