НЕПОГОДЀН, -а, -о, мн. -и, прил. Диал. Несгодèн. Ка рече Тинка: „Глава ма боли, / глава ма боли, та ще да умра, / та ще да умра млада-зелена, / млада -зелена, мамо, непогодена, / непогодена, мамо, неоженена“. Нар. пес., СбНУ ХLVI, 90.