О̀ФТИКА, мн. няма, ж. Остар., сега простонар. Охтика. „Ревността е бетер от офтиката: офтиката мъчи едного, а ревността — двама!“ Хр. Бръзицов, НЦ, 41. Цяр за офтиката (сушица). Под това заглавие намираме у „Бълг. книжици“.. един член върху съсипителната болест, наречена „офтика“, която болест пресушава живота на много младежи. У, 1870, бр. 1, 60.