ПАРАДОКСЍЗЪМ, -змът, -зма, мн. няма, м. Литер. Риторична фигура, която свързва две изключващи се понятия. В неговия разказ има и трагика, и парадоксизъм, и хумор, които жигосват безпросветността на далечното минало, когато на артиста се гледаше като на излишен, ненужен човек. ВН, 1959, бр. 2544, 4.
— От фр. paradoxisme.