ПАУ̀НСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Рядко. Паунов. Такава усмивка не бих простил дори на брата си .. Смешен взрив на самалюбие и мнителност, паунски парад на ненужна гордост? Ем. Манов, ПС, 7. Паунски крясъци.


Източник: Речник на българския език (онлайн)