ПЕТМИЛИО̀НЕН, -нна, -нно, мн. -нни, прил. 1. Който има, който се състои от пет милиона души. В онова време, за целия петмилионен народ от Тулча до Костур, съществуваха само 3 вестника. Ив. Вазов, БП, 17. Пътувахме с открита кола до това забележително предградие на някога петмилионната столица. Г. Караславов, Избр. съч. III, 358.
2. Който е със стойност пет милиона. Петмилионна печалба.
3. Като числ. редно. Само членувано. Който има пореден брой пет милиона. Това е петмилионният посетител на изложението.