ПОДКА̀ПЪК, мн. -ци, след числ. -ка, м. Диал. Малка платнена шапка в народна носия, бял или червен фес, който може да се носи и под капа, калпак и под.; подкапник, келепош. На глава носи женски чорапък, / нему се чини, чис е подкапък. Нар. пес., Т. Панчев, РБЯд, 256.


Източник: Речник на българския език (онлайн)