ПОДКРЍВЯМ, -яш, несв. (диал.); подкривя̀, -ѝш, мин. св. -ѝх, св., прех. Изкривявам, закривявам2; подкривявам. подкривям се, подкривя се страд.

ПОДКРЍВЯМ СЕ несв. (диал.); подкривя̀ се св., непрех. 1. Изкривявам се, закривявам се; подкривявам се.

2. Присмивам се, надсмивам се; подкривявам се. — Владиката е владика, а ти си поп Ерчо — каза Хаджи Генчо и подкривя са на нещастния ерей [йерей]. Л. Каравелов, Съч. II, 11. Ако да би бил учен човек, то не би са подкривял на простите хора. Знан., 1875, бр. 22-23, 333.


Източник: Речник на българския език (онлайн)